Bu taraftar, her daim acıyı bal eyledi.

Her şeyden çok armasını sevdi. En zor günlerde dahi hiçbir karşılık beklemeden Beşiktaş’ın yanında durdu. Kimi zaman sevincini erteledi, kimi zaman öfkesini içine attı; fakat aidiyetinden, sadakatinden ve Beşiktaş’a duyduğu sevgiden hiçbir zaman vazgeçmedi.

Ne yazık ki yıllardır yaşananlar yetmezmiş gibi, bugün bu taraftara daha fazlası reva görülüyor.

Verdiği sözleri tutmayan yöneticiler, Beşiktaş’ın menfaatleri yerine kişisel çıkarlarını önceleyen profesyoneller ve bilimin ışığından uzak, yalnızca günü kurtarmaya çalışan spor insanları; Beşiktaş taraftarını dilinin söylemeye, kaleminin yazmaya cesaret edemeyeceği bir noktaya sürüklüyor.

“Bilgili olanların yetkisi, yetkisi olanların bilgisi yok.” denir.

Bugün bu sözün yanına acı bir gerçeği daha eklemek zorundayız: Bu camiada söz ve karar sahibi olanların önemli bir bölümünde eksikliği en fazla hissedilen değerlerden biri de iyi niyettir.

Çünkü ortada bir planlama yoksa, alınan kararlar kulübün gerçekleriyle örtüşmüyorsa ve yapılan hamleler futbol aklıyla açıklanamıyorsa geriye hangi ihtimal kalır?

Hiçbir sportif planlamaya dayanmayan, menajer yönlendirmeleriyle şekillendiği izlenimi veren ve mantıklı bir bütünlük içerisinde açıklanamayan hamlelerin ardından bizden ne düşünmemiz bekleniyor?

Artık güvenecek birini beklemiyoruz.

Çünkü öyle bir düzen, öyle bir ağ kurulmuş ki gelen gideni aratıyor; her yeni dönem, bir öncekini unutturmak yerine onu daha iyi gösteriyor. İsimler değişiyor, koltuklar el değiştiriyor fakat yanlış kararlar, günü kurtaran anlayış ve sorumluluktan kaçan yönetim biçimi değişmiyor.

Bugün transfer süreçlerine, sportif planlamaya ve idari işleyişe baktığımda büyük bir üzüntüyle söylemeliyim:

Ne umudum var, ne güvenim ne de inancım…

Artık Beşiktaş taraftarının karşısına yeni vaatlerle çıkılmasını istemiyorum. Süslü cümleler, gerçekleşmeyen projeler ve her başarısızlığın ardından üretilen mazeretler duymak istemiyorum.

Çıkarsızca sevdiğimiz armamızı ve onurumuzu daha fazla incitmeyin.

Gölge etmeyin, başka ihsan istemez.

Ama yine de biliyorum: Beşiktaş taraftarı bu acıyı da bal eyleyecek. Çünkü bu taraftarın sevgisi, kişilere ve makamlara değil; armaya, renklere ve Beşiktaş’ın temsil ettiği değerlere duyulan karşılıksız bir sevgidir.

Belki de yeniden yükselebilmek için en dibi görmek gerekiyordur. Yine de bütün kalbimle diliyorum ki bugün, yaşadığımız en kötü gün olsun. Daha kötüsünü yaşamamak için Beşiktaş’a karşı sorumluluk taşıyan herkesin üzerine düşeni yapması artık bir tercih değil, zorunluluktur.

Beşiktaş, kendisini yönetenlerden de profesyonellerinden de çok daha büyüktür.

Ve elbette bu karanlık günler geçecektir.

Yeter ki Beşiktaş taraftarı, Beşiktaş’a sahip çıkmaktan asla vazgeçmesin.

Metehan Karataş
Beşiktaş JK Genel Kurul Üyesi
Gündem Beşiktaş Köşe Yazarı