Çöküşün Anatomisi

Bugün herkes üzgün… Ama bu tablonun tesadüf olmadığını artık açıkça görmek zorundayız. Beşiktaş’ın sahadaki başarısızlığı yalnızca oyuncuların formsuzluğundan ibaret değildir; bu, kulübün yıllardır biriken yapısal sorunlarının yansımasıdır.

Sportif başarısızlık artık kronikleşmiş durumda. Avrupa’yı düşünmeyen, ligde istikrarsız sonuçlarla boğuşan bir Beşiktaş var. Bu yalnızca teknik adam değişiklikleriyle ya da transfer hamleleriyle çözülecek bir mesele değildir. Çünkü asıl mesele, temeldeki planlama eksikliğidir.

Medya ilişkileri çarpık. Doğru iletişim yerine günü kurtarmaya dönük demeçler, hesaplaşma içeren açıklamalar ve taraftarı oyalayan söylemler… Bu düzen, Beşiktaş’ın kurumsal itibarını zedeliyor.

Planlama rasgele. Bir gün “altyapıya dönüyoruz” deniyor, ertesi gün “yıldız transferlerle fark yaratacağız.” Bir gün sabır çağrısı yapılıyor, ertesi gün yeni bir “devrim” ilan ediliyor. Bu zikzaklar, Beşiktaş’ı bir kulüp olmaktan çok bir deneme tahtasına çeviriyor.

Ve belki en acısı: Beşiktaş, kendi örflerinden, kendi kültüründen uzaklaşıyor.
Bu camianın hafızasında hep aynı ilkeler vardır: Beşiktaş’ı yönetenler bütünüyle kulübüne odaklanır, başka işlerle değil yalnız Beşiktaş’la meşgul olur. Ne yapacağını bilerek gelir, Beşiktaş’ı bütün varlığıyla sahiplenir ve her zaman “şerefiyle, hakkıyla kazanmak” anlayışını en üstte tutar. İşte bu kültür, kuşaktan kuşağa devredilen Beşiktaş örfüdür.

Bugün ise günübirlik çözümler, yönünü sık sık değiştiren plansızlık, Beşiktaş’ın itibarını aşındırıyor. Çünkü sorun kişilerden değil, sistemden kaynaklanıyor.

Beşiktaş Umuttur. Bu yüzden Beşiktaş’ın bugünü ve geleceği için çalışmaktan, mücadele etmekten ve umut taşımaktan geri duramayız.

Ve belli ki bu sezon çok uzun olacak…